مسأله 21 - هفتم : شك بين سه و پنج در حال ايستادگى ، بايد بنشيند و شك او بين دو و چهار مىشود ، بنا بر چهار گذاشته نماز را تمام مىكند و بعد دو ركعت نماز احتياط ايستاده به‌جا آورد . مسأله 22 - هشتم : شك بين سه و چهار و پنج ، در حال ايستادگى بايد بنشيند و شك او مىشود دو و سه و چهار ، بنا بگذارد بر چهار و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته به‌جا آورد به طورى كه گفته شد . مسأله 23 - نهم : شك بين پنج و شش ، در حال ايستادگى بايد بنشيند و شك او مىشود چهار و پنج و بنا مىگذارد بر چهار و نماز را تمام مىكند و بعد دو سجدهء سهو به‌جا آورد براى شك بين چهار و پنج . مسأله 24 - بهتر است در پنج قسم آخرى دومرتبه نماز را احتياطاً از اول بخواند . مسأله 25 - اگر شك در عدد ركعات نماز كرد در بين نماز در غير صورت‌هايى كه گفته شد نماز باطل است و راه اصلاحى ندارد . شك‌هايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد اول : شك در چيزى از نماز بعد از گذشتن محل آن ، مثل شك در خواندن « حمد » بعد از دخول در قرائت سوره . مسأله 1 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه « حمد » را خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به‌جا آورد و اگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده ، به شك خود اعتنا نكند . مسأله 2 - اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آيهء پيش را خوانده يا نه يا وقتى كه آخر آيه را مىخواند شك كند كه اول آن را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .